Maak Kennis met Haakspinsels
Mijn verhaal
Een ontmoetingsplek voor creatieve groei
Haakspinsels is ontstaan uit de passie voor haken en de wens om persoonlijke ontwikkeling toegankelijk te maken voor iedereen. Ik geloof dat creativiteit hand in hand gaat met spirituele groei, en daarom bieden we verschillende resources en workshops aan.
Sluit je aan bij onze missie om persoonlijke verhalen en ervaringen te delen.
Mijn verhaal is een verhaal met veel informatie. Heb je zin om dit te lezen, scrol dan naar beneden. Binnenkort staat hier hoe ik tot deze ontspannende hobby ben gekomen.
Het begin
Ik ben 50 geworden en blijkbaar is dat toch een mijlpaal. En verander je in een wrak die nu eindelijk eens verandering wilt. Bij mij is dat wel een beetje eerder gekomen omdat we het feestje voor mijn verjaardag al een half jaar eerder hebben gevierd, tegelijk met de 18 jaar van onze dochter en ons 25-jarig huwelijksfeest.
Maar toch, het gebeurde allemaal rond mijn 50e. Het deed me niet zo heel veel op zich, alleen merk je aan de omgeving en instanties dat je ineens een soort van senior aan het worden bent. Terwijl ik eigenlijk meer het gevoel heb: ik sta nog volop in het leven en wil nog veel meer.
Wat ben ik toen gaan doen? Mijn vriendin gebeld en eens een eerlijk gesprek met haar gevoerd over mijn relatie en ook mijn ziekte. Om kort te blijven: ik ben met haar naar het spiritueel centrum in Roosendaal gegaan en daar op de Open dag Linda ontmoet. Ook nog anderen natuurlijk en ik voelde me daar zo fijn.
Ik ben voor mijn darmen naar
gegaan en ook om daarbij andere zaken op te lossen.
Ik ga nog steeds. En ben van plan om in 2026 nog steeds te gaan.
Ik heb me ook ingeschreven voor de nieuwsbrief van het Spiritueel centrum zodat ik eventueel nog andere sessies kan bijwonen. Wat blijkt: ze hebben vrijwilligers nodig om als gastvrouw op te treden en de huishoudelijke taakjes op zich te nemen. Ik stuur gelijk een bericht en Monique Le Grand is gelijk enthousiast en ik ga beginnen.
Het was even wennen, want zoals in het werkleven wordt er alles van je verwacht en hier bij het centrum wordt de vraag 'Wat wil je dat ik doe?' beantwoordt met "Wat wil je doen?" Dat was ik niet gewend. Maar als de weken vorderen merk ik dat er toch wel wat werkzaamheden zijn die iedere week gedaan mogen worden. De plantjes hebben veel dorst, de kasten willen er ook graag netjes uit zien.
De weken vorderen en ik blijf zo welkom zijn in dit centrum. Ik krijg altijd te horen dat ik zoveel kan doen voor hun maar ze doen ook zoveel voor mij.
Er is zoveel op te lossen en er is al zoveel opgelost.
Het oplossen en loslaten van problemen kan ik in mijn haakwerken kwijt.
Zo heb ik heel veel kleine draadjes die ik bewaarde om hiermee ooit oogjes op een gezichtje of iets anders te borduren. Deze stukjes ben ik gaan gebruiken in een werkje. Met een leuke open stokjessteek.
